REGIO / HALLE - Regionaal Landschap plaatst 65 nestkasten voor steenuilenDe steenuil (Kauz)
(Foto KOS)
Regionaal Landschap Zenne, Zuun & Zoniën start eind december met het plaatsen van nestkasten voor steenuilen in het Pajottenland en de Zennevallei. Tussen Kerst en nieuw worden 30 kasten geplaatst in tuinen van inwoners – aan bomen of gevels - en later zullen nog eens zo veel kasten in natuurgebieden opgehangen worden.
De steenuilnestkasten van Regionaal Landschap Zenne, Zuun & Zoniën werden gemaakt door de leerlingen van Don Bosco BuSO van Halle. Uilenkasten worden ook wel eens de ‘lofts’ van de nestkasten genoemd omdat het zeer grote exemplaren zijn, minstens een meter lang en 20 cm hoog. De kasten bestaan uit twee kleine ruimtes en een grote. Dit is om roofdieren weg te houden en om de uilen alle rust te gunnen.
De uilenkasten zullen verder opgevolgd worden. In samenwerking met de Vogelwerkgroep wordt elke kast op het einde van de lente gecontroleerd op bewoning en worden de steenuilen en jongen geringd zodat ze later herkend worden. In een aantal tuinen van inwoners die een kast plaatsen wordt ook op andere manieren gezorgd voor de steenuilen: knotbomen en hoogstamfruit, aanleg van een poel, een begraasd weilandje, een gifvrije groentetuin…
Een steenuilenpaar met kinderwens heeft het niet gemakkelijk: het zijn holenbroeders en ze zijn niet in staat om zelf een hol te maken. Steenuilkoppeltjes zijn trouwe dieren: ze blijven bij hun vaste partner en op hun vaste stek. Dat betekent dat de kinderen verstoten worden en dus zelf moeten zoeken naar geschikte schuilplaatsen en nestgelegenheid.
In het Pajottenland en de Zennevallei is de steenuil momenteel geen bedreigde diersoort, maar het landschap waarin de steenuil zich goed voelt verdwijnt beetje bij beetje. Door het verdwijnen van boomgaarden en houtkanten dreigt het aantal steenuilen sterk achteruit te gaan. Met extra nestgelegenheid, voedsel en schuilplekken kunnen we de soort een stevig handje helpen terwijl we tegelijk ons landschap verfraaien.
MENSENUILTJE
De steenuil is het kleinste uiltje met zijn 24 centimeter is hij een echt ukje. De steenuil ziet er koddig uit in een wit-bruin gevlekt verenkleed, maar zijn afgeplatte kop en citroengele irissen geven hem tegelijk een streng uiterlijk. Door zijn kleine en eerder plompe gestalte is het uiltje zeer herkenbaar.
Steenuiltjes zijn vanouds ‘mensenuiltjes’ want ze leven graag in de buurt van bewoning en mensen. Deze uilen houden van hagen, oude schuren, knotwilgen en boomgaarden om te broeden. Ze jagen op kevers, regenwormen en muizen. Soms zitten ze spiedend rond te kijken, maar vaak stappen ze gewoon door het hoge gras. Men kan steenuiltjes ’s nachts zien maar ook bij klaarlichte dag.
Foto en artikel van: http://www.editiepajot.com/regios/11/articles/9996
De steenuilnestkasten van Regionaal Landschap Zenne, Zuun & Zoniën werden gemaakt door de leerlingen van Don Bosco BuSO van Halle. Uilenkasten worden ook wel eens de ‘lofts’ van de nestkasten genoemd omdat het zeer grote exemplaren zijn, minstens een meter lang en 20 cm hoog. De kasten bestaan uit twee kleine ruimtes en een grote. Dit is om roofdieren weg te houden en om de uilen alle rust te gunnen.
De uilenkasten zullen verder opgevolgd worden. In samenwerking met de Vogelwerkgroep wordt elke kast op het einde van de lente gecontroleerd op bewoning en worden de steenuilen en jongen geringd zodat ze later herkend worden. In een aantal tuinen van inwoners die een kast plaatsen wordt ook op andere manieren gezorgd voor de steenuilen: knotbomen en hoogstamfruit, aanleg van een poel, een begraasd weilandje, een gifvrije groentetuin…
Een steenuilenpaar met kinderwens heeft het niet gemakkelijk: het zijn holenbroeders en ze zijn niet in staat om zelf een hol te maken. Steenuilkoppeltjes zijn trouwe dieren: ze blijven bij hun vaste partner en op hun vaste stek. Dat betekent dat de kinderen verstoten worden en dus zelf moeten zoeken naar geschikte schuilplaatsen en nestgelegenheid.
In het Pajottenland en de Zennevallei is de steenuil momenteel geen bedreigde diersoort, maar het landschap waarin de steenuil zich goed voelt verdwijnt beetje bij beetje. Door het verdwijnen van boomgaarden en houtkanten dreigt het aantal steenuilen sterk achteruit te gaan. Met extra nestgelegenheid, voedsel en schuilplekken kunnen we de soort een stevig handje helpen terwijl we tegelijk ons landschap verfraaien.
MENSENUILTJE
De steenuil is het kleinste uiltje met zijn 24 centimeter is hij een echt ukje. De steenuil ziet er koddig uit in een wit-bruin gevlekt verenkleed, maar zijn afgeplatte kop en citroengele irissen geven hem tegelijk een streng uiterlijk. Door zijn kleine en eerder plompe gestalte is het uiltje zeer herkenbaar.
Steenuiltjes zijn vanouds ‘mensenuiltjes’ want ze leven graag in de buurt van bewoning en mensen. Deze uilen houden van hagen, oude schuren, knotwilgen en boomgaarden om te broeden. Ze jagen op kevers, regenwormen en muizen. Soms zitten ze spiedend rond te kijken, maar vaak stappen ze gewoon door het hoge gras. Men kan steenuiltjes ’s nachts zien maar ook bij klaarlichte dag.
Foto en artikel van: http://www.editiepajot.com/regios/11/articles/9996
Nadja zegt: Wij hebben de steenuil eens ‘s nachts in Lembeek bij volle maan waargenomen.
0 Zuschriften:
Kommentar veröffentlichen